Svaminarajan
Persona informo
Naskiĝo 3-an de aprilo 1781 (1781-04-03)
en Chhapaiya
Morto 1-an de junio 1830 (1830-06-01) (49-jaraĝa)
en Gadhada
Lingvoj sanskrito
Okupo
Okupo religiestro jogano spiritual teacher

Svaminarajan (guĝarate: સ્વામિનારાયણ, sanskrite en nagaria skribo: स्वामीनारायण,

internacia transliterumo Svāmīnārāyaṇa, ĝuste angle Ghanashyam Pande) (naskiĝis la 2-an de aprilo 1781, mortis la 1-an de junio 1830) - hinduisma guruo, kreinto de la pensfluo kadre de viŝnuismo.

Biografio

Ghanashyam naskiĝis en Chhapia, 14 kilometrojn de Ajodhjo, en Utar-Pradeŝo en Barato. Lia naskiĝtago estis samtempe datrevena tago de la naskiĝo de la princo Rama. Lia patro Hariprasad Pande kaj patrino Premavati devenis de la prakasto de bramanoj. Ili mortis, kiam li estis 11-aĝa. Tiam li entreprenis sepjaran pilgrimadon kiel disĉiplo (brahmaćari) Nilkanth. Viŝnua Svami Ramananda (naskiĝinta en 1739) donis al li ĉirkaŭ 1800 inicon (dikŝo) kaj novan nomon Svami Sahaĝananda. Malgraŭ lia juna aĝo, li nomumis lin dum publika ceremonio en Ĝetpur (la suda Saurashtra) sia posteulo kaj nelonge poste mortis. Li komencis religian agadon en Guĝarato, Kathiawar kaj Katĉ. En 1814 subtenis britojn dum ilia subpremo de Sauraŝtro. Dum la lastaj dek jaroj de sia vivo li kunhelpis fondon de ses grandaj hinduismaj sanktejoj (mandir) en la urboj de la ŝtato Guĝarato: Ahmadabado, Buĝ, Vadtal, Ĝunagad, Dholera, Gadhada.

Verkoj

Svaminarajan postlasis precipe:

  • Śikṣapātrī (212 versoj, 1826)
  • Vācanāmritam (publikaj predikoj el la periodo ekde la 21-a de novembro 1819 ĝis la 25-an de julio 1829)
  • Lekh (1827)

Kanono de la instruado

Hinduismaj tekstoj rekomendataj de Svami al siaj adeptoj:

1. Vedoj

2. Sutroj de Vedanto laŭ Vjasa

3. Bhagavatapurana

4. 1000 nomoj de Viŝnuo laŭ Mahabharato

5. Bhagavadgitao

6. Vidurniti

7. Sri Vasudev Mahatmya el Skandapurana

8. Ekstervedaj sanktaĵoj (smrti) de Jaĝnjavalkja

Doktrino

  • instruo de ahimsa
  • postulo manĝi senviandaĵojn kun malpermeso de ekscitiloj
  • kontraŭbatalo de erotikaj tendencoj en tradicia kulto de Kriŝno
  • pruvado pri ebleco plenumi oferceremonion (jaĝnja) sen bezono mortigi bestojn (eĉ sen ilia partopreno)

Bibliografio

Raymond Brady Williams, An intoduction to Swaminarayan Hinduism, Cambridge University Press 2001. ISBN 0-521-65422-X

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.