Iste articlo ye en proceso de cambio enta la ortografía oficial de Biquipedia (la Ortografía de l'aragonés de l'Academia Aragonesa d'a Luenga). Puez aduyar a completar este proceso revisando l'articlo, fendo-ie los cambios ortograficos necesarios y sacando dimpués ista plantilla.
Articlo d'os 1000
Oceano Pacifico
Localización administrativa
Cheografía
Continents Asia, Africa, America y Oceanía
Mapa
Oceano Pacifico
Oceano Pacifico

L'Oceano Pacifico ye a masa d'augua mas gran d'a Tierra, ocupando a tercera parti d'a suya superficie.[1] S'estendilla alto u baixo 15.000 km dend'o Mar de Bering en l'Arctico por o norte, dic'as marguins concheladas d'o Mar de Ross en l'Antartida por o sud. Adube o suyo mayor amplo (de l'orden de 19.800 km), a alto u baixo 5 graus de latitut norte, estendillando-se dende Indonesia dic'a costa de Colombia. A muga occidental de l'oceano ye l'Estreito de Malaca.

O Pacifico contien alto u baixo 25.000 islas (mas que toz os atros oceanos d'o mundo combinatos), cuasi todas son situadas a lo sud d'a linia d'o Ecuador. O Pacifico cubre un aria de 179.7 millons de km². O punto mas baixo d'a superficie d'a crosta terrestre, a Fuesa d'as Marianas, se troba en o Pacifico.

O primer europeu que alufró a inmensidat de l'Oceano Pacifico estió lo fidalgo y explorador espanyol Vasco Núñez de Balboa, qui o día 25 de setiembre de 1513 dimpués d'haber preso posesión d'as suyas auguas en nombre d'os reis de Castiella, li otorgó o nombre de Mar d'o Sud a la graniza amplaria d'augua que atisbó dende una tuca situada en l'estreito de Panamá.

O suyo nombre actual ye obra d'o navegant portugués Fernando de Magallanes.

L'explorador portugués Fernando de Magallanes mientres a suya expedición arredol d'o mundo a lo servicio d'a Corona d'Espanya, nombró a iste oceano pacifico pos mientres a mayoría d'o suyo viache dende o estreito de Magallanes dic'as Filipinas, lo trobó en calma. Sindembargo, o Pacifico no perén fa honor a o suyo nombre, pos a sobén os tifons, os horacans y os tierratremos zumban as islas d'iste oceano y os litorals continentals.

Veyer tamién

Referencias

  1. (en) Jean-Claude Corbell, Ariane Archambault: The Visual Dictionary of Universe & Earth, QA International, 2009, ISBN 978-2-7644-0884-1, p.61

Vinclos externos


This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.